قلم چین

آه... بانوی مو طلایی ام
از این فراز ناسطوح
تو را می بینم
کلبه از لای درختان چنار
پیداست
و تو که دست به پیشانی
مرا می جویی

آه...بانوی مو طلایی ام
ببین چگونه باد
می وزد به سوی تو
و می پراکند به شانه ها
هزار تار موی تو
من تو را می بینم
و تو انگار هنوز
به دنبال منی

آه...بانوی مو طلایی ام
چه طبیعتی
همه جا سبز
دارو درخت
کلبه ای دور
و حوضش که پر از مرغابیست
و دو تا اسب سفید
آسمانی که همیشه
آبیست
و حصاری که به بلندای افق
متصل است

آه...بانوی مو طلایی ام
من همین بالایم
و تو را
می بینم
می دانم که چه حسی داری
ذوق پیدا شدنم
سینه کوه

آه...بانوی مو طلایی ام
من هستم
و طبیعتی
که به این زیبائیست
ِتا تو باشی
و چنین حال و هوایی
زندگی با تو همیشه
جاریست
همیشه جاریست

                                                آرزوها                            ۶۶

   

پسرک ، پدر و مادرش را از دست داده بود . کسی هم از او نگهداری نمی کرد . روزی که خسته از خیابانی رد می شد ، کنار در خانه ای مجلل نشست . از سرما بدنش بي حس شده بود . با خود گفت : اي كاش من هم در چنين خانه اي زندگي مي كردم!

و با همين روياها به خواب رفت. وقتي که بيدار شد ، دید در اتاق بسیار شیکی  قرار دارد! چند بار چشمانش را باز وبسته كرد ، تا اینکه مطمئن شد ، اين يك خواب نيست.
از بيرون اتاق صداهايي به گوش مي رسيد . پسرك از ترس پتو را روي سرش كشيد! صداي زني بود كه انگار به مردي حرف می زد :

- خداوند آرزوي ما را برآورده كرده است وديشب كه تو نبودي پسر بچه اي زيبا برايمان فرستاده است.

                                                                        بهنام زارعي - از همدان

................................................خوب بود بهنام جان . ( چند نکته )

 خب ، بحثی در این که هر کسی که صادقانه از خدای خودش درخواستی داشته باشد ، عملی خواهد شد ، نیست . فقط این داستان از لحاظ واقع گرایی و این که در صورت وقوع چنین رخدادی آیا واکنش خانواده ها اینگونه خواهد بود . باید گفت که خیلی کم . چرا که نمی توان در اولین برخورد با یک بچه خیابانی مدعی شد که این هم فرزند ما! که:

   " خدا دعای ما را مستجاب کرد!" ...

 به هر صورت شاید این اتفاق خاص بوده و برای آن زن ، واقعا  یک موهبت و یک معجزه بوده . در هر صورت اگر نقدی بر این که  " واقعگرایانه بودن داستان جای ابهام دارد "  وارد شود. منطقی است . این داستان صرفا به جهت اشاره شما به اصل تحقق آرزوهای صادقانه و نه واقع گرایانه مورد تائید می باشد .

ممنونم بهنام عزیز................................................................. حسن ایمانی

    گزیده اشعار سهیل محمودی



آتش پنهان



آغاز من ، تو بودی و پایان من تویی
آرامش پس از شب توفان من تویی
حتی عجیب نیست، که در اوج شک و شطح
زیباترین بهانه ایمان تویی
احساسهایی از متفاوت میان ماست
آباد از توام من و ، ویران من تویی
آسان نبود گرد همه شهر گشتنم
آنک ، چه سخت یافتم :" انسان " من تویی
پیداست من به شعله تو زنده ام هنوز
در سینه من ، آتش پنهان من تویی
هر صبح ، با طلوع تو بیدار می شوم
رمز طلسم بسته چشمان من تویی
هر چند سرنوشت من و تو ، دوگانگی است
تنهای من ! نهایت عرفان من تویی

---------------------------------------------------------------------------------


من به یک احساس خالی دلخوشم



من به یک احساس خالی دلخوشم
من به گل های خیالی دلخوشم
در کنار سفره اسطوره ها
من به یک ظرف سفالی دلخوشم
مثل اندوه کویر و بغض خاک
با خیال آبسالی دلخوشم
سر نهم بر بالش اندوه خویش
با همین افسرده حالی دل خوشم
در هجوم رنگ در فصل صدا
با بهار نقش قالی دلخوشم
آسمانم: حجم سرد یک قفس
با غم آسوده بالی دلخوشم
گرچه اهل این خیابان نیستم
با هوای این حوالی دلخوشم

سلام

 باز هم طبق درخواست دوستان وبلاگ " الم و قلم " را راه اندازی کردم

                                 از لطف و توجه همه شما سپاسگذارم

                                              " مدیر وبلاگ "

به آدرس  :               www.h-imani.blogfa.com

                                           دل آشفته

چه دلي  اي دل آشفته ؟ كه دلدار نداري

گر تو بيمار غمي ، از چه پرستار نداري؟

شب مهتاب همان به كه از اين درد بميري

تو كه با ماهرخي وعده ي ديدار نداري

شرح هجران مرا از من آزرده چه پرسي

خود نبيني؟تو مگر ديده ي بيدار نداري ؟

دل بيمار زِ كف رفت و جزء اين نيست سزايت

كه طبيبي ، پي دلجويي بيمار نداري

گرچه سيمين به غزل ها سخن از يار سرودي

به خدا يار نداري ، به خدا يار نداري

                                                  سروده استاد - سيمين بهبهاني